Czeski wojownik i rezerwowy u Arne Slota. Kim jest Ondřej Lingr?
2026-08-29 14:28:24; Aktualizacja: 1 tydzień temu
Mało który zawodnik w polskiej Ekstraklasie przeszedł tak elitarny uniwersytet futbolu jak Ondřej Lingr. Nowy nabytek Korony Kielce ma w swoim CV grę pod okiem Arne Slota. Po jednym wspólnym sezonie w Feyenoordzie drogi obu panów mocno się jednak rozeszły. Holender przeniósł się do Liverpoolu, z którym sięgnął po mistrzostwo Anglii, podczas gdy Czech nie potrafił na nowo odnaleźć swojego miejsca i ostatecznie trafił tego lata do Korony Kielce.
Przede wszystkim wyjaśnimy sobie jedną rzecz: nowy zawodnik Korony nie posiada cech wymaganych od profilu skrzydłowego. Owszem, wielokrotnie występował na tej pozycji, ale zwyczajnie nim nie jest. Nie jest też do końca ofensywnym pomocnikiem, a już na pewno nie klasyczną „dziewiątką” - napastnikiem nieskwapliwie opuszczającym sąsiedztwo pola karnego i żyjącym przede wszystkim z piłek dostarczanych przez partnerów.
W zasadzie trudno przypisać mu konkretną rolę. Najbliższym, a zarazem chyba najbardziej trafnym określeniem wydaje się „nove e mezzo”, czyli z włoskiego „dziewiątka i pół”. Od razu należy jednak zaznaczyć, że Lingr najlepiej sprawdzał się wtedy, kiedy miał przed sobą jeszcze jednego kolegę, a nie wtedy, gdy grał jako najbardziej wysunięty zawodnik swojej drużyny.
Korona pozyskuje więc zawodnika wszechstronnego, co już samo w sobie powinno stanowić duży atut. Co do zasady może on obsadzić kilka pozycji w przedniej formacji, ale nie posiada wiodących atrybutów pozwalających jednoznacznie przypisać go do konkretnego miejsca na boisku.Popularne
![Transfery - Relacja na żywo z ostatniego dnia okna transferowego [DEADLINE DAY - Lato 2026]](img/photos/122551/170x113/deadline-01092026.webp)
Zasadne jest zatem pytanie, czy taki brak jednoznacznej klasyfikacji może okazać się problematyczny. Odpowiedź brzmi: nie, dopóki Czech będzie robił to, czego wymaga się od zawodników ofensywnych - czyli dostarczał liczby.
Lingr to zawodnik żyjący z goli i asyst. Dopóki te regularnie pojawiają się przy jego nazwisku, nikt specjalnie nie narzeka na to, że czasami piłka mu odskoczy, a w innej sytuacji przegra pojedynek. Ów wniosek płynie do nas z kilku niespokrewnionych źródeł. Potwierdzają go również słowa trenera Slavii, Jindřicha Trpišovský'ego.
- To chłopak, który przez całe życie strzelał gole i na nich opiera swoją grę. Kiedy masz jakąś charakterystyczną cechę, swój czynnik X, i nagle to nie wychodzi, zaczynasz za bardzo o tym rozmyślać - tłumaczył szkoleniowiec „Zszytych” po domowym meczu z Bohemians.
Jak się później okazało, był to ostatni akcent Lingra przed kolejnym wyjazdem z Pragi. Zaledwie pół roku wcześniej Slavia odkupiła go po nieudanej przygodzie z Feyenoordem za 2,2 miliona euro, z głęboką nadzieją na równie owocną współpracę w nowym rozdziale wspólnej historii.
Rzeczywistość brutalnie zweryfikowała jednak te wyobrażenia. Podczas drugiego pobytu w stołecznym klubie Lingr zdołał dołożyć do swojego dorobku zaledwie gola i asystę. Paradoks polegał na tym, że sam fakt dochodzenia do sytuacji strzeleckich nie stanowił większego problemu. Z Czech słyszymy, że Lingr od zawsze miał do tego naturalny instynkt. Przysłowiowego „nosa” i odpowiednią czutkę. Wie, jak się ustawić, by za chwilę stanąć w dogodnej sytuacji do zdobycia bramki. Potrafi przewidzieć, gdzie spadnie futbolówka, by uprzedzić obrońcę i zapakować ją do sieci. Szuka piłki, a piłka szuka jego.
Negatywne opinie oraz rosnące niezadowolenie klubowych gabinetów z dyspozycji zawodnika po jego powrocie na Eden można zrzucić wyłącznie na karb nieskuteczności. Gdy po raz drugi odchodził ze Slavii, mógł pochwalić się współczynnikiem oczekiwanych goli na poziomie 0,57/90 minut - najwyższym spośród wszystkich ofensywnych piłkarzy praskiego zespołu. Rzecz w tym, że na przestrzeni 24 meczów zdołał przekuć go w zaledwie jednego gola.
Tymczasem konkurencja nie próżnowała. Dla porównania: Tomáš Chorý i Mojmír Chytil notowali po 0,49 xG/90 minut, a mimo to mieli na swoich kontach odpowiednio sześć i siedem bramek, nie uwzględniając rzutów karnych. Kontrast jest więc ogromny i właśnie on najlepiej tłumaczy, dlaczego w marcu ubiegłego roku Slavia bez większego żalu pożegnała się z Lingrem, sprzedając go do Houston Dynamo.
⚪️ Ondřej Lingr from there... 🤩#UEL | @slaviaofficial pic.twitter.com/12Ie0iYeWp
— UEFA Europa League (@EuropaLeague) December 2, 2020
Halo, Houston, mamy problem!
Przeprowadzka za ocean otworzyła przed Czechem nowe horyzonty, ale podobnie jak w przypadku Feyenoordu, okres ten był dla niego naznaczony przeciętnością. O ile w premierowym sezonie grywał jeszcze regularnie w wyjściowym składzie, notując cztery trafienia i sześć asyst, o tyle wraz z początkiem kolejnej kampanii wylądował na ławce rezerwowych i przeważnie meldował swoją obecność na murawie dopiero w samych końcówkach.
Z drugiej strony niesprawiedliwym byłoby stwierdzenie, że Korona zakontraktowała piłkarza przeciętnego. Śmiało można założyć, że wielu ligowców z zazdrością spogląda na CV nowego nabytku Kielczan. Dwa tytuły mistrza Czech, dwa krajowe puchary, a do tego Puchar oraz Superpuchar Holandii - to dorobek, który robi wrażenie. Dodajmy do tego 20 występów w Lidze Europy, cztery w Lidze Mistrzów oraz 25 meczów w seniorskiej kadrze Czech, którą reprezentował w trzech spotkaniach na ostatnich Mistrzostwach Europy. Można oczywiście dyskutować, jednak zebranie takiego doświadczenia na pewno nie jest dziełem przypadku.
W zasadzie wszędzie, gdzie próbujemy zasięgnąć języka, przewija się też jedno, kluczowe hasło: zaangażowanie. Lingr na boisku daje się z naprawdę wszystko. Biega, walczy, nie odstawia nogi, potrafi wręcz wypruć płuca dla zespołu. Pod tym względem doskonale pasuje do „koroniarskiego” DNA.
Czynnik charakterologiczny jest zresztą jednym z tych, na które przy transferowych negocjacjach najmocniej zwraca uwagę Paweł Golański. Dyrektor sportowy klubu ceni zawodników, którzy w trudnych momentach są gotowi pójść za drużyną w ogień. I właśnie takim podejściem we wszystkich dotychczasowych klubach wyróżniał się Lingr.
Poza tym cechuje go niesamowita energia, widoczna zwłaszcza w fazie pressingu. Czech potrafi świetnie wyczuć odpowiedni moment, by doskoczyć do przeciwnika, wymusić na nim błąd i zmusić do oddania piłki. To bez wątpienia jeden z jego największych atutów i w drużynie Jacka Zielińskiego może przynieść wymierne korzyści - Korona znajduje się bowiem w czołówce najlepiej pressujących zespołów na starcie obecnego sezonu Ekstraklasy.
Nie wszystko wygląda jednak tak okazale, gdy spojrzymy na Czecha przez pryzmat danych. Szybki rzut okiem na radary i można dojść do wniosku, że Lingr zdecydowanie nie należy do grona zawodników, którzy przykuwają uwagę analityków i skautów przeczesujących rynek przy użyciu zaawansowanych statystyk. Po zestawieniu z ligową konkurencją jego słupki najczęściej oscylują wokół średniej, a poszczególne wskaźniki świecą na żółtopomarańczowo.
Podobne wnioski można wyciągnąć, analizując jego niedawne występy za oceanem. W MLS nie pokazał niczego nadzwyczajnego. Ba, w wielu metrykach wypadał nawet gorzej od Osmana Bukariego - tego samego, na którego Widzew wyłożył rekordowe w skali polskiej piłki fundusze, a który ostatecznie okazał się w Łodzi kompletnym niewypałem.
Nie oznacza to, że historia Lingra w Kielcach z góry skazana jest na niepowodzenie. Wręcz przeciwnie - wiele będzie zależało od samego zawodnika, jego nastawienia i tego, jak odnajdzie się w nowym środowisku.
Trudno też ignorować różnicę w poziomie presji, jaka towarzyszy obu przypadkom, bo choć przyjście Lingra budzi ogromne nadzieje, a Korona ponownie sięgnęła głębiej do kieszeni, to jednak nie jest to poziom, który można porównywać z inwestycją Widzewa w Bukariego. Łódzki klub wydał na Ghańczyka około pięć razy więcej, co automatycznie wywindowało poprzeczkę oczekiwań na piekielnie wysoki poziom.
Czeskie nadzieje
Lingr to obok Patrika Hellebranda drugi czeski piłkarz w stajni Jacka Zielińskiego. Mimo że legitymuje się zdecydowanie bardziej okazałym CV, jego transfer nie wywołał jednoznacznie pozytywnego odbioru. Zapewne wynika to z faktu, że od czasu głośnych przenosin do Feyenoordu każdy kolejny ruch w karierze wydawał się być krokiem w tył.
Zupełnie inaczej wyglądało to w przypadku Hellebranda, który przychodził do Kielc w momencie, gdy wszyscy spodziewali się jego rychłego wyjazdu za granicę. Wszak mówimy o absolutnej czołówce pomocników naszej ligi.
Jak twierdzi obecny lider środka pola „Złocisto-Krwistych”, Korona za sprawą transferu jego rodaka zyskuje - tutaj posłużmy się drobną parafrazą - pozytywnego walczaka.
W gruncie rzeczy wszystko po raz kolejny sprowadzi się prawdopodobnie do jednej, najważniejszej kwestii - tego, jak skutecznym graczem będzie Lingr.
📞 Houston, mamy transfer! ✅
— Korona Kielce (@Korona_Kielce) August 27, 2026
Nowym piłkarzem Korony Kielce został Ondřej Lingr, który związał się z naszym Klubem kontraktem do 30 czerwca 2029 roku ✍️🟡🔴
Ondřej, witamy na pokładzie i życzymy Ci samych sukcesów z Koronką na piersi! ✊ pic.twitter.com/bHvi0rYNyq
