Sven-Göran Eriksson żegna się ze światem. „Dziękuję za wszystko. Było fantastycznie...”
2024-08-21 09:55:20; Aktualizacja: 2 godziny temu![Sven-Göran Eriksson żegna się ze światem. „Dziękuję za wszystko. Było fantastycznie...”](img/photos/100065/1500xauto/sven-goran-eriksson.jpg)
Śmiertelnie chory Sven-Göran Eriksson w dokumencie na zlecenie Amazon Prime Video opublikował wzruszającą pożegnalną wiadomość, w której podsumował swoje życiowe dokonania.
W styczniu 76-latek ujawnił nowinę o walce z bardzo poważną chorobą. Cierpi na raka trzustki. Zaawansowane stadium nowotworu nie daje praktycznie żadnych szans na wyzdrowienie. Sam Szwed między wierszami daje do zrozumienia, że zostały mu ostatnie chwile życia.
Podczas realizacji pełnometrażowego filmu dokumentalnego „Sven” główny bohater odniósł się do różnych wątków, które także wywoływały sporo kontrowersji. Często lądował na pierwszych stronach gazet ze względu na romanse z dużo młodszymi kobietami, ale również mierzył się z krytyką w zarządzaniu reprezentacją Anglii w latach 2006-2011.
Jest też moment, który najbardziej ściska za gardło. To pożegnalna przemowa Erikssona, zaadresowana między innymi do piłkarzy, z którymi współpracował, trenerów oraz kibiców.Popularne
– Miałem dobre życie. Myślę, że wszyscy boimy się dnia, w którym umrzemy. Ale to też część życia. Musisz się nauczyć je akceptować takim, jakie jest. Mam nadzieję, że na koniec ludzie powiedzą: „tak, to był dobry człowiek”. Nie każdy jednak tak powie – przyznał.
– Wierzę, że zapamiętacie mnie jako pozytywnego faceta, który starał się zrobić wszystko, co mógł. Niech nie będzie wam przykro. Uśmiechajcie się. Dziękuję za wszystko trenerom, zawodnikom, publiczności gromadzącej się na trybunach. Było fantastycznie. Dbajcie o siebie i o swoje życie. Korzystajcie z niego w pełni – zakończył.
Sven-Göran Eriksson zakończył działalność w piłce w roli dyrektora IF Karlstad w lutym 2023 roku. Jako szkoleniowiec wygrał między innymi Puchar UEFA z IFK Göteborg (1981/1982), Puchar Zdobywców Pucharów (1998/1999), mistrzostwo Włoch (1999/2000) i Superpuchar Europy z Lazio (1999) oraz trzy mistrzostwa Portugalii z Benficą w latach 80-tych i na początku 90-tych.