Tych zawodników warto śledzić. Oto największe talenty Mistrzostw Świata U-17 w 2025 roku [cz. 2]

2026-01-05 19:00:06; Aktualizacja: 2 dni temu
Tych zawodników warto śledzić. Oto największe talenty Mistrzostw Świata U-17 w 2025 roku [cz. 2] Fot. IMAGO / Naushad
Norbert Niebudek
Norbert Niebudek Źródło: Transfery.info

Za nami Mistrzostwa Świata do lat 17. Turniej po raz kolejny dostarczył mnóstwa emocji, stanowiąc przy tym cenne źródło wniosków płynących z obserwacji setek zawodników. Tych najbardziej utalentowanych postanowiliśmy wziąć pod lupę.

To druga część z serii „Tych zawodników warto śledzić. Oto największe talenty Mistrzostw Świata U-17 w 2025 roku”.

***

W minionym roku centrum wydarzeń ulokowano w nowoczesnym kompleksie Aspire Academy w Katarze. Kilka sąsiadujących ze sobą boisk, z których część wyposażono w kameralne trybuny tworzące scenerię podobną do tej z transmisji telewizyjnych domowych meczów Rakowa Częstochowa. Obok zaś największa na świecie kryta kopuła sportowa tworząca warunki do uprawiania aż 13 różnych dyscyplin.

Sam turniej, na wzór seniorskiego mundialu, po raz pierwszy przybrał formułę rozszerzoną do 48 reprezentacji, co otworzyło furtkę dla pięciu debiutantów: Zambii, Ugandy, Salwadoru, Fidżi oraz... Irlandii.

Wszystko toczyło się pod okiem organizatorów, kibiców, trenerów, a przede wszystkim skautów, którzy w podobnych turniejach dostrzegają kopalnię żywego złota. Na pierwszym planie pozostawali jednak sami piłkarze. Dla wielu z nich każdy udany drybling, celne podanie czy trafna decyzja mogły oznaczać kolejny krok na drodze do profesjonalnej kariery, która przez całe życie pozostanie w sferze marzeń setek tysięcy, a nawet milionów ich rówieśników.

Wspólnie z grupą skautów monitorujących turniej dla ScoutDecision postanowiliśmy wziąć pod lupę najciekawszych zawodników, jacy skupili na sobie światła reflektorów.

ScoutDecision to platforma skautingowo-analityczna, wykorzystywana przez kluby, skautów, agentów, trenerów czy analityków, którzy w oparciu o zaawansowane systemy danych oraz szczegółowe raporty mogą skutecznie poruszać się po rynkach transferowych.

Zanim przejdziemy do meritum - warto zaznaczyć, że nie ma uniwersalnej recepty na sukces. Przyszłość tych zawodników zależy od szeregu czynników, częstokroć takich, na które zwyczajnie nie mają żadnego wpływu.

W drugiej części przyjrzymy się sylwetkom: króla strzelców turnieju, napastnika wykupionego przez Bayer Leverkusen czy pomocnika będącego cichym liderem reprezentacji Portugalii.

***

  • Alynho Haidara

Narodowość: Wybrzeże Kości Słoniowej

Klub: FC Mainz 05 de Jacqueville

Pozycja: Środkowy napastnik

Otwierający kolejny rozdział naszego zestawienia Alynho Haidara dał się poznać szerszej publiczności w kwietniu na Pucharze Narodów Afryki U-17. Iworyjczyk zakończył turniej z dorobkiem siedmiu trafień, przykładając rękę do zajęcia trzeciego miejsca i zdobycia przez „Słonie” brązowych medali.

Awans do fazy pucharowej kontynentalnego czempionatu zapewnił drużynie przepustkę do Mistrzostw Świata, gdzie poprzeczka zawieszona była już zdecydowanie wyżej. W Dosze młodzi piłkarze nie sprostali wymaganiom rywalizacji i bez choćby jednego punktu udali się do domu.

Mimo to próbka trzech spotkań okazała się wystarczająca, by wspomniany napastnik potwierdził potencjał predestynujący go do obecności w tym zestawieniu, a także będący magnesem dla kilku europejskich klubów, w tym między innymi Chelsea, Anderlechtu oraz 1. FSV Mainz 05.

Z tym ostatnim Iworyjczyk jest dziś powiązany pośrednio za sprawą akademii FC Mainz 05 de Jacqueville, której działalność finansuje przedstawiciel Bundesligi. Inicjatorem przedsięwzięcia był Aristide Bancé - były piłkarz niemieckiego klubu, który dostrzegł w Haidarze materiał na gracza dużego formatu i na wczesnym etapie jego przygody z futbolem zaoferował nieocenioną pomoc.

- Powiedział mi: „Masz prawdziwy talent, synu. Jeśli będziesz ciężko pracował, możesz zajść daleko”. Biorąc pod uwagę, że Adjamé to niebezpieczny obszar, postanowił przyjąć mnie do swojego domu. Trenowaliśmy od poniedziałku do piątku, a w weekendy oglądaliśmy w telewizji mecze Bundesligi, La Liga i Premier League - wspomina Haidara.

Opis ScoutDecision:

„Napastnik o wyraźnej fizycznej prezencji. Duży i silny, dzięki czemu potrafi dobrze chronić piłkę. Musi jeszcze popracować nad przyjęciem. Przyzwoity, jeśli chodzi o grę w powietrzu i podania. Wykonuje ruchy za linię obrony, a do tego jest bardzo mobilny i szybki na pierwszych metrach. Błyskawicznie reaguje w kontrpressingu, wyróżnia się znakomitą etyką pracy i intensywnością w grze. Poprawa w aspekcie przyjęcia piłki oraz fakt, że operuje nią obiema nogami, mogą sprawić, że w przyszłości stanie się bardzo interesującym zawodnikiem.”


  • Marco Libra

Narodowość: Wenezuela

Klub: Bologna

Pozycja: Ofensywny pomocnik

Libra przyszedł na świat w Caracas, stolicy i największym mieście Wenezueli, lecz poważne piłkarskie szlify zbiera na Półwyspie Apenińskim - od kategorii wiekowej U-13 rozwija się w strukturach akademii Bolonii, która prowadzi go przez kolejne szczeble szkolenia.

Na mundialu mógł zatem teoretycznie reprezentować zarówno Wenezuelę, jak i Włochy, ale jedyne powołanie nadeszło zza oceanu.

Niemniej po tym, jak młody zawodnik zaprezentował się na tle czołowych rówieśników z całego globu, w Italii z pewnością powinni poważnie zastanowić się nad ewentualnymi próbami nakłonienia go do gry w koszulce „Azzurrich”.

Libra był jedną z najjaśniejszych postaci w ekipie „La Vinotinto”, a pochwały pod jego adresem płynęły z wielu stron. Wspólnie ze swoim kolegami wygrał fazę grupową, w której Wenezuelczycy rywalizowali z Anglią, Egiptem i Haiti, choć już na etapie 1/16 finału kres ich marzeniom dosyć niespodziewanie położyła Korea Północna.

Opis ScoutDecision:

„Wyróżnia się progresją w grze z piłką, zarówno poprzez prowadzenie, jak i podania. Pełni rolę głównego rozgrywającego, wykazując się spokojem przy piłce i zdolnością do progresji dzięki grze na małej przestrzeni. Regularnie znajduje linie podania, nawet pod presją. To pomocnik, który łączy formację defensywną z ofensywną, przełamując linie przeciwnika poprzez podania lub rajdy z piłką. Średnio notował 15,85 podań progresywnych ze skutecznością 74,6% oraz 6,99 podań w tercję ataku ze skutecznością 80,8%.”


  • Moncef Zekri

Narodowość: Maroko

Klub: KV Mechelen

Pozycja: Lewy obrońca

Boczny obrońca o podwójnym paszporcie miał otwartą furtkę również do gry w barwach belgijskich, jednak w jego przypadku kwestia wyboru kadry narodowej została już rozstrzygnięta. Zekri postawił na Maroko, które reprezentował zarówno podczas tegorocznych Mistrzostw Świata U-17, jak i kilka miesięcy wcześniej w ramach Pucharu Narodów Afryki w tej samej kategorii wiekowej.

Powołanie nastolatka na listopadowy mundial w strukturach KV Mechelen przyjęto dwojako. Trener pierwszego zespołu, Frederik Vanderbiest, od początku sezonu widział w nim bowiem etatowego lewego defensora, stąd też jego absencja w środku rozgrywek stanowiła realny problem.

Zainteresowanie wokół Marokańczyka narastało już po Pucharze Narodów Afryki, gdy sieci zarzuciły na niego takie marki jak Ajax Amsterdam, Bayer Leverkusen czy AC Milan. Mimo to Zekri nie zamierza spieszyć się z podbojem europejskich aren i  patrzy w przyszłość z chłodną głową. Jakiś czasu temu zadeklarował, że przynajmniej do końca bieżącego sezonu pozostanie w szeregach „Malinwa”.

Opis ScoutDecision:

„Boczny obrońca, który potrafi wnieść wiele jakości na lewej stronie boiska. Już w tak młodym wieku prezentuje się bardzo interesująco. Powinien jeszcze popracować nad prawą nogą, natomiast gra lewą nogą stoi u niego na niezłym poziomie. Ma dobre podania i dośrodkowania, a także pierwszy kontakt z piłką, który zazwyczaj pozwala mu przyspieszać grę. Dysponuje przyzwoitą szybkością na różnych dystansach, jest szczególnie dynamiczny na pierwszych metrach. To zawodnik intensywny zarówno z piłką, jak i bez niej. Wkłada dużo wysiłku, pracując na całej długości lewej flanki.”


  • Johannes Moser

Narodowość: Austria

Klub: FC Liefering

Pozycja: Lewy skrzydłowy, środkowy napastnik, ofensywny pomocnik

Moser należy do grona nielicznych zawodników umieszczonych w tym zestawieniu, który zdążyli liznąć seniorskiego futbolu. Uniwersalny gracz ofensywny w trwającym sezonie dziewięciokrotnie pojawiał się na boiskach zaplecza austriackiej Bundesligi, notując jedno trafienie i jedną asystę.

W listopadzie 17-latek z ośmioma trafieniami na koncie zakończył turniej jako najlepszy strzelec, przy czym połowę tego dorobku stanowiły gole z jedenastu metrów. Nie umniejsza to jednak w żadnym stopniu jego wkładu w znakomity występ Austriaków. Moser oprócz korony króla strzelców sięgnął również po Srebrną Piłkę, przyznawaną drugiemu najwyżej ocenionemu piłkarzowi całej imprezy.

Na ten moment najbardziej logicznym scenariuszem wydaje się jego powrót do Salzburga, z którego odszedł zaledwie kilka miesięcy temu. Byłby to krok naturalny, biorąc pod uwagę, że Moser jest wychowankiem redbullowskiej akademii, a drugoligowy FC Liefering posiada metkę klubu partnerskiego RB Salzburg.

Opis ScoutDecision:

„Zakończył turniej jako król strzelców. To napastnik z prawdziwym instynktem killera. Jego ruchy są przemyślane i efektywne. Regularnie pojawia się w półprzestrzeniach, łamie linie obrony rywali dzięki wbiegnięciom za plecy defensorów i potrafi w idealnym momencie wejść w pole karne na wycofaną piłkę, co czyni go bardzo trudnym do upilnowania.

W grze bez piłki pozostaje proaktywny. Zawsze ustawia się tak, by dzieliła go tylko jedna akcja od zdobycia bramki. Tym, co wyróżnia Mosera, jest mentalność: nie waha się oddawać strzałów - zarówno z pola karnego, jak i z dystansu - i regularnie bierze na siebie odpowiedzialność w trudnych momentach. Te cechy wskazują, że mamy do czynienia z urodzonym egzekutorem, zawodnikiem „zaprogramowanym” na zdobywanie bramek, a nie jedynie na uczestnictwo w akcjach ofensywnych. Średnio zdobywał jedną bramkę na mecz, oddając trzy strzały, z czego 1,3 celnych.”


  • Rafael Quintas

Narodowość: Portugalia

Klub: Benfica

Pozycja: Defensywny pomocnik

Wychowanek lizbońskiej Benfiki od dawna uchodzi za postać predestynowaną do roli lidera. Ci, którzy znają go lepiej, przekonują jednak, że daleko mu do typu osobowości ekstrawertyka - swój autorytet buduje przede wszystkim poprzez jakość prezentowaną na murawie. To właśnie w ten sposób szkoleniowcy, którzy na różnych etapach mieli okazję z nim pracować, tłumaczą szczególny szacunek, jakim darzą go koledzy z drużyny.

- Ten chłopak zawsze był jak szwajcarski zegarek. Wszystko, co robi, jest przemyślane, wie, co robi i robi to dobrze - powiedział w rozmowie z dziennikiem „A Bola” jeden z trenerów, który obserwował rozwój Quintasa w najmłodszych zespołach juniorskich Benfiki.

Trudno oprzeć się wrażeniu, że miniony rok był dla defensywnego pomocnika absolutnie wyjątkowy. Latem, piastując funkcję kapitana, poprowadził portugalską kadrę do triumfu w EURO U-17, samemu otrzymując nagrodę dla najlepszego zawodnika turnieju, a zaledwie parę miesięcy później sięgnął wraz ze swoimi rówieśnikami po złote krążki na juniorskim mundialu w Katarze.

Opis ScoutDecision:

„Pomocnik kontrolujący tempo gry. Swobodnie przyjmuje piłkę pod presją, dysponuje dobrym zakresem podań i kontrolą gry, a także potrafi przełamywać linie rywala precyzyjnymi podaniami. Lider reprezentacji Portugalii, który - oprócz zarządzania rytmem gry, czyniącego go jednym z najlepszych zawodników Mistrzostw Świata w tym aspekcie (jeśli nie najlepszym) - posiada również zdolność rozbijania struktur rywala dzięki inteligencji boiskowej i znakomitej wizji gry.

Podczas turnieju wykonywał średnio 15,24 podań progresywnych z celnością 63,2% oraz 7,7 podań w tercję ataku, z czego 79,2% było skutecznych. Średnio notował 3,05 podań w pole karne ze skutecznością 21,1%; mimo tego procentu, Rafael aktywnie szuka możliwości do wykonania ostatniego podania, próbując kreować sytuacje kolegom z drużyny. W wieku 17 lat rozumie grę na poziomie wyższym niż niektórzy, dwukrotnie starsi profesjonalni piłkarze.”


  • Anthony Motosuna

Narodowość: Japonia

Klub: Kashima Antlers

Pozycja: Środkowy obrońca

Reprezentanci Japonii zakończyli swój udział w katarskim turnieju na etapie ćwierćfinału, gdzie decydująca o awansie Austriaków bramka okazała się jedynym rozstrzygającym akcentem spotkania.

Zbiegiem okoliczności pierwsza porażka drużyny Kraju Kwitnącej Wiśni pokryła się z absencją Anthony’ego Motosuny. Urodzony w 2009 roku defensor, który posiada nigeryjskie korzenie, był niekwestionowanym filarem linii obrony, lecz tuż przed starciem o strefę medalową dopadła go choroba.

Motosuna wyróżnia się przede wszystkim znakomitymi warunkami fizycznymi - mierzy aż 192 centymetry, co w połączeniu z umiejętnością efektywnego rozegrania piłki nabytą na drodze występów w roli defensywnego pomocnika czyni z niego stopera o unikalnym w skali rynku azjatyckiego profilu.

Opis ScoutDecision:

„Jeden z najmłodszych zawodników w drużynie, prezentujący bardzo dobry profil fizyczny jak na obrońcę. Charakteryzuje się dobrą kontrolą piłki i świetnym przyjęciem, co pozwala mu uczestniczyć w grze kombinacyjnej. Aspekt decyzyjności stoi u niego na solidnym poziomie. Inteligentne poruszanie się po boisku i ustawianie umożliwiają mu znajdowanie wolnych przestrzeni oraz realny wkład w ogólną strukturę ofensywną reprezentacji Japonii. Zazwyczaj dobrze rozpoznaje momenty do pressingu, gry kombinacyjnej lub utrzymania pozycji w celu zachowania równowagi w zespole.

Nie jest zawodnikiem efektownym, ale zachowuje spokój pod presją i skutecznie wykonuje podstawowe działania. Dysponuje przyzwoitym krokiem biegowym, jednak brakuje mu dynamiki na krótkim dystansie oraz eksplozywnego przyspieszenia. Dobrze rozumie swoją rolę w systemie gry i pozytywnie wpływa na organizację zespołu zarówno w fazie posiadania piłki, jak i w defensywie. Dzięki wysokiej świadomości boiskowej potrafi przewidywać „drugie piłki” oraz skutecznie wspierać zespół w fazach przejściowych. Ciągle jest pod grą, odznacza się proaktywnością. Zawodnik, którego warto obserwować pod kątem potencjalnego transferu.”


  • Ndjicoura Bomba

Narodowość: Mali

Klub: Club Sportif de Bamako/Bayer Leverkusen

Pozycja: Środkowy napastnik

Podobnie jak przed trzema laty, tak i w minionym roku Mali potwierdziło opinię jednego z najciekawszych miejsc dla łowców talentów na „Czarnym Lądzie”. 

Obok opisywanego w poprzedniej części artykułu Seydou Dembélé na szczególne wyróżnienie zapracował Ndjicoura Bomba. Środkowy napastnik dał się poznać już podczas kwietniowego Pucharu Narodów Afryki U-17, gdzie zapisał na swoim koncie trzy trafienia oraz dwie asysty, a jego wkład okazał się kluczowy w drodze do finału.

Późną jesienią Bomba potwierdził nieprzeciętne umiejętności na scenie światowej, notując identyczny dorobek w odniesieniu do klasyfikacji kanadyjskiej (cztery gole plus asysta) już jako gracz Bayeru Leverkusen, z którym parę miesięcy wcześniej podpisał wieloletni kontrakt. Według niepotwierdzonych informacji niemiecki klub zapłacił za niego od półtora do dwóch milionów euro.

Faktyczne przenosiny zawodnika do Leverkusen nastąpią jednak dopiero latem, gdy młody snajper osiągnie pełnoletność.

Opis ScoutDecision:

„Napastnik o dużej prezencji fizycznej, wykazujący szeroki zakres działania w ostatniej tercji boiska. Aktywnie wykorzystuje ruch bez piłki), często wbiegając za linię obrony, bazując na swojej szybkości i „timingu” przy atakowaniu wolnych przestrzeni. W fazie bronienia bardzo skutecznie i szybko doskakuje do przeciwników. Jest napastnikiem, który inicjuje moment pressingowy na budującego akcję rywala.

Zapewnia przewagę w powietrzu w polu karnym, co pozwala na wykorzystanie go w modelu gry bezpośredniej. Bardzo dobrze łączy parametry fizyczne z wysokim wyszkoleniem technicznym: nienagannym przyjęciem, umiejętnością gry kombinacyjnej oraz dobrym czuciem piłki w małych przestrzeniach. Zazwyczaj podejmuje właściwe decyzje w fazach ataku: wie, kiedy wykonać ruch, kiedy włączyć się do gry kombinacyjnej i kiedy samemu finalizować akcję. Musi jednak dalej szlifować aspekt decyzyjności pod presją rywala.

Kolejna faza jego rozwoju powinna koncentrować się na dojrzewaniu fizycznym - w tym na poprawie prędkości maksymalnej, regeneracji oraz wytrzymałości. Kluczowe będzie również zwiększenie jego świadomości taktycznej i rozumienia gry na poziomie seniorskim, poprawa decyzyjności pod presją rywala, a także podniesienie konsystencji intensywności i zaangażowania na przestrzeni całego meczu. Przy spełnieniu tych warunków może rozwinąć się w profil napastnika o bardzo wysokim potencjale.”


  • Noah Fernandez


Narodowość:
Belgia

Klub: PSV Eindhoven

Pozycja: Ofensywny pomocnik

Na listę wyróżnionych piłkarzy trafić musiał również przedstawiciel akademii PSV Eindhoven. Noah Fernandez urodził się co prawda w Belgii i to tam po raz pierwszy zetknął się z piłką, lecz już w wieku siedmiu lat został dostrzeżony przez skautów holenderskiego potentata, a następnie dołączył do jego szkółki, gdzie systematycznie przechodził kolejne etapy szkolenia.

Naturalnym zwieńczeniem tego procesu był debiut w pierwszym zespole, który odhaczył jeszcze przed wyjazdem na Mistrzostwa Świata U-17.

- Chciałem wpuścić Noaha z ławki już trzy, cztery tygodnie temu, ale okoliczności spotkań za każdym razem na to nie pozwalały. To było niesprawiedliwe, bo ten chłopak już od dłuższego czasu na to zasługiwał - naprawdę bardzo dobrze spisuje się w naszym zespole - przyznał Peter Bosz, chwaląc postawę młodego pomocnika.

W Katarze Fernandez zapisał na koncie trzy gole i dwie asysty. Szczególnie zapadły w pamięć jego trafienia z rzutów wolnych przeciwko Fidżi i Portugalii, które potwierdziły, że lewą nogę ma ułożoną jak mało kto.

Opis ScoutDecision:

„Swobodnie przemieszczający się po boisku rozgrywający, który lubi mieć piłkę przy nodze i zdobywać z nią przestrzeń. Zawodnik „wertykalny” i kreatywny. Skutecznie wychodzi z piłką spod pressingu i z „ciasnych” przestrzeni. Cechuje go zwinność, szybkość oraz odpowiedni poziom intensywności w ruchu z piłką i bez niej. Pewny siebie w zdobywaniu przestrzeni z piłką, skuteczny w pojedynkach indywidualnych, często wykorzystuje zwody do minięcia przeciwnika.

Generalnie podejmuje właściwe decyzje zarówno w ofensywie, jak i defensywie, choć momentami potrafi się z nimi pospieszyć pod presją rywala. Nadal rozwija się pod względem fizycznym, co ogranicza jego wpływ w bardziej kontaktowej grze. Chętnie cofa się po piłkę, by uczestniczyć w budowaniu akcji. Jednocześnie wykorzystuje każdą okazję, aby ruszyć do przodu i dołożyć coś od siebie w ofensywie. Wykazuje przyzwoitą etykę pracy. Uczestniczy w działaniach defensywnych (odbiory, pressing), jednak jego głównym atutem pozostaje kreatywność, a nie typowa praca bez piłki. Posiada duży potencjał dla zespołu grającego atakiem pozycyjnym, ponieważ oferuje momenty indywidualnej jakości, która wykracza poza schematy.”


  • Mauro Furtado

Narodowość: Portugalia

Klub: Benfica

Pozycja: Środkowy obrońca

Furtado to kolejny dowód na siłę portugalskiej szkoły futbolu oraz skuteczność modelu szkoleniowego Benfiki, która od lat pozostaje jednym z największych ośrodków rozwoju młodych talentów.

O skali jego znaczenia w ekipie złotych medalistów najlepiej świadczą indywidualne nagrody. Statuetki dla najlepszego zawodnika meczu trafiły do niego zarówno po półfinałowej konfrontacji z Brazylią, jak i po decydującym w kontekście końcowego triumfu starciu z Austrią.

To jednak nie wyczerpuje listy laurów, jakie zdobył podczas listopadowych zmagań na arenie międzynarodowej. Wraz z Mateusem Mide i Johannesem Moserem trafił także do ścisłego grona trzech najwyżej ocenionych piłkarzy całego turnieju. Brązowa Piłka, którą odebrał na ceremonii wieńczącej imprezę, miała w tym przypadku wymiar bezprecedensowy - po raz pierwszy w historii mundialu do lat 17 na indywidualnym podium stanął obrońca.

Obecność portugalskiego obrońcy w tak prestiżowym zestawieniu stanowi znakomitą wizytówkę drzemiącego w nim potencjału.

Opis ScoutDecision:

„Obiecujący młody obrońca o bardzo solidnych fundamentach. Wyróżnia się inteligencją w ustawieniu oraz spokojem w grze, przewyższając pod tym względem wielu rówieśników. Gra z dużym spokojem i precyzją; jest obunożny (z lepszą lewą nogą), co wykorzystuje do płynnego budowania akcji lub łamania linii rywala poprzez posyłanie wertykalnych podań oraz przerzutów. 

Jego kolejnym atutem jest progresywne prowadzenie piłki; często odważnie wychodzi z nią z linii obrony, uczestniczy w grze kombinacyjnej w centralnych sektorach lub zdobywa przestrzeń, korzystając z nienagannego prowadzenia piłki i mądrego ustawienia ciała. Prezentuje wyważony poziom agresji, efektywnie aplikując ją w fazach ofensywnych oraz przy stałych fragmentach gry.

Przy utrzymaniu obecnej trajektorii rozwoju, ma potencjał, by w ciągu kilku lat stać się poważną opcją dla pierwszego zespołu Benfiki. Jego kolejnym wyzwaniem będzie przełożenie tych cech na poziom piłki seniorskiej: poprawa parametrów fizycznych (szybkość, siła), zwiększenie poziomu agresji w pojedynkach, a także utrzymanie wysokiej intensywności oraz powtarzalności w aspekcie decyzyjności pod znacznie większą presją podczas meczów.”


  • Uriel Ojeda

Narodowość: Argentyna

Klub: CA San Lorenzo de Almagro

Pozycja: Ofensywny pomocnik

Zaledwie trzech Argentyńczyków w historii Mistrzostw Świata U-17 zdołało ustrzelić hat-tricka. Po Claudio Echeverrim i Agustínie Ruberto, którzy dokonali tego w 2023 roku, do wąskiego grona zawodników mogących poszczycić się tym osiągnięciem dołączył Uriel Ojeda.

Nadzieja San Lorenzo poprowadziła w ten sposób „Albicelestes” do efektownej wygranej nad Fidżi (7:0). I choć Argentyna zgarnęła komplet możliwych punktów w grupie, jej przygoda z katarskim turniejem zakończyła się zaskakująco szybko, bo już w pierwszym meczu fazy pucharowej (przegrana seria rzutów karnych z Meksykiem).

Indywidualnie Ojeda zostawił po sobie bardzo dobre wrażenie. Potencjał drzemiący w nastolatku jest niepodważalny. Kilka miesięcy wcześniej wziął udział w Copa América U-17, po którym zresztą otrzymał zaproszenie na treningi z pierwszym zespołem.

- Szczerze mówiąc, byłem trochę zestresowany, nie będę kłamał. Byłem w Kolumbii, na mistrzostwach Ameryki Południowej do lat 17 i usłyszałem, że po powrocie mam zgłosić się do pierwszej drużyny. Pierwszą rzeczą, jaką zrobiłem, był telefon do rodziców. Poprosiłem ich jednak, żeby nikomu nie mówili - wspominał ten moment w rozmowie z dziennikiem „Ole”.

W Boedo są pewni, że debiut Ojedy na poziomie argentyńskiej ekstraklasy to jedynie kwestia czasu. Otwartym pozostaje natomiast temat jego przyszłości klubowej. Z jednej strony w kontrakcie ofensywnego pomocnika widnieje klauzula wykupu opiewająca na 20 milionów dolarów (blisko 17 milionów euro). Z drugiej - umowa obowiązuje jedynie do grudnia tego roku.

Europejskie drużyny już ostrzą sobie na niego zęby.

Opis ScoutDecision:

„Bardzo inteligentny zawodnik, wyróżniający się znakomitą wizją gry i decyzyjnością. Do tego dysponuje świetną lewą nogą oraz dobrą techniką. Ma dobre przyjęcie, prowadzi piłkę blisko siebie na małych przestrzeniach i posiada zdolność do gry kombinacyjnej. Cechuje go wrodzony instynkt strzelecki, a także spokój przy finalizacji akcji pod presją przeciwnika.

Nie jest zawodnikiem wybitnie eksplozywnym ani dysponującym dużym przyspieszeniem. Dochodzi do pozycji strzeleckich dzięki dobremu timingowi, a nie przewadze fizycznej. Jego ruchy wskazują bardziej na wysoką świadomość i zdolność do przewidywania niż na szybkość. W polu karnym zachowuje się bardzo inteligentnie - aktywny przy dobitkach i potrafiący wypracować sobie okazję do zdobycia bramki dzięki właściwej ocenie, gdzie spadnie piłka. Ciągle obecny w trzeciej tercji boiska i zaangażowany w większość sytuacji bramkowych swojego zespołu. Wykazuje chęci zarówno w grze ofensywnej, jak i w fazach przejściowych.”


  • Jill Stiel

Narodowość: Szwajcaria

Klub: FC Zürich

Pozycja: Środkowy pomocnik

Awans młodych Szwajcarów do ćwierćfinału turnieju rozbudził w kraju nadzieje na powtórzenie sukcesu złotego pokolenia z 2009 roku. Wówczas drużyna z Granitem Xhaką, Ricardo Rodríguezem i Harisem Seferoviciem sięgnęła po mistrzostwo świata, sensacyjnie pokonując w finale Nigerię.

Tym razem historia nie zatoczyła aż tak szerokiego koła, choć ćwierćfinał pozostaje wynikiem godnym uznania. Zwłaszcza że Szwajcarzy odpadli po porażce z późniejszym triumfatorem imprezy.

Z Dohy z podniesioną głową wracał Jill Stiel. Defensywny tudzież środkowy pomocnik był jednym z filarów zespołu prowadzonego przez Luigiego Pisino. Miał wyraźny wpływ na grę ofensywną, regularnie rozbijając pressing rywali wertykalnymi podaniami, które umożliwiały płynną progresję i skuteczne przedostawanie się w strefę ataku.

W Zurychu nikt nie ma wątpliwości co do skali potencjału Stiela. Utalentowany pomocnik stoi dziś u bram seniorskiej piłki i wszystko wskazuje na to, że już wkrótce wykona kolejny krok naprzód.

Opis ScoutDecision:

„Rozgrywający reprezentacji Szwajcarii, wyróżniający się inteligencją i spokojem w operowaniu piłką. Zawodnik potrafiący zdobywać przestrzeń, ale jednocześnie stale poszukujący luk w linii obrony rywala, by zagrywać wertykalne podania. Wyróżnia się umiejętnością przejęcia odpowiedzialności za fazę budowania akcji i dystrybucji piłki z dużą różnorodnością oraz dokładnością podań.

Jego działania są progresywne - głównie poprzez podania wertykalne łamiące linie przeciwnika, ale także poprzez zdobywanie przestrzeni z piłką. W trakcie turnieju notował średnio 11,2 podań progresywnych na mecz przy skuteczności 71,7%, w tym 5,78 podań do tercji ataku (83,9%) oraz 1,68 podań w pole karne rywala (66,7%).

To zawodnik będący katalizatorem gry i kreujący sytuacje. Potrafi również wbiegać w pole karne i finalizować akcje. Bardzo dobrze wychodzi spod pressingu i radzi sobie w małych przestrzeniach dzięki dobrej kontroli piłki. Często skanuje przestrzeń, co pozwala mu utrzymywać orientację względem przeciwników. Typowa „ósemka”, która „czuje” gola i napędza grę wertykalnymi podaniami oraz wbiegnięciami na wolne przestrzenie w pole karne przeciwnika.”

***

Artykuł powstał dzięki pomocy skautów monitorujących turniej dla ScoutDecision:

  • André Lopes (skaut w SC Braga),
  • Joao Rodrigues (skaut młodzieży w Benfice),
  • Andrés González Rodríguez (skaut oraz analityk danych w CD Universidad Católica),
  • Pedro Henriques (skaut międzynarodowy, trener z licencją UEFA B),
  • Ross Davis (ekspert ligi południowokoreańskiej),
  • Magnus Österberg (były skaut Tottenhamu na Skandynawię, trener z licencją UEFA A),
  • Radovan Papović (szef skautów i rekrutacji w FK Radnik Surdulica, specjalista od rynku południowo-wschodniej Europy),
  • Luís Neves (skaut młodzieży skoncentrowany na rynkach skandynawskich),
  • Sebastian Cepeda (skaut w Argentinos Juniors, specjalista od rynku południowoamerykańskiego),
  • Vitor Dellagiustina (skaut i analityk skoncentrowany na rynku brazylijskim).